به استقبال غزلی از صائب

پیش صاحبنظران درد و دوا هر دو یکی است چشم بیمار و لب روح فزا هر دو یکی است میرزا صائب تبریزی بید در باد خم و سرو رسا هر دو یکی است سر به زیر است یکی سر به هوا هر دو یکی است زشت و زیبا نگرد، دیده ی کم سوی دو بین حرف در شرح حقیقت رودا هر دو یکی است شب یلدای فراقش همه ضرب المثل است بافه ی گیسوی یا زلف دوتا هر دو یکی است می رسدلحظه ی دیدار و به جان خواهی دید این که احساس فنا، راز بقا هر دو یکی است طرف یار که باشی چه محل گله است بی وفایی برسد یا که وفا هر دو