
چه زیبا خواند گلبانگ اذان را به شور آورد لحن مهربان را تکان داد این میان ابلیس را نیز به خود آ .. ای که گم کردی زمان را علی ...تکبیر و حمد و...رفت اَز هوش چه حال است این دل و دست و زبان را؟ ملایک اَز پی او سجده رفتند به سجده برد وقتی جسم و جان را زبانم لال ...آه از دست شیطان که از رو بست شمشیر نهان را به یک ضربت سبب شد تا قیامت تکان های زمین و آسمان را که خون فوّاره زد اَز فرق خورشید نشانی داد راه ِ بی نشان را خدا را ...
برچسب:
نویسنده: حمید جعفری