تیره تنگنا

دوباره خسته زده تکیه بر عصا دل من شکسته در قفس سینه بی صدا دل من به هر قدم که غریبانه بشکند در خویش حباب نازک صبری شکسته یا دل من پناه برده به پا گرد خاطرات کهن که یک نَفَس بزند حرف با شما دل من مگر به دوره ی سوگ و حماسه برخیزد نشسته در غم شب های جبهه ها دل من شبی که لشکر مردان ِجان به کف صف بست تکان نداد برای خطر مرا دل من شبی که فرصت پرواز آسمانی داشت نرفت راه شهیدان ِ کربلا دل من سحر به سمت ستاره سفر چه زیبا بود سفر نکرد اَزاین تیره تنگنا دل من گذشت